{"id":1432,"date":"2018-08-19T14:29:45","date_gmt":"2018-08-19T14:29:45","guid":{"rendered":"http:\/\/wordpress.projectgoed.nl\/?p=1432"},"modified":"2020-03-15T19:53:38","modified_gmt":"2020-03-15T19:53:38","slug":"vliegtuig","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wordpress.projectgoed.nl\/?p=1432","title":{"rendered":"Vliegtuig"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

Daar gaan de fietsen, op weg naar het vliegtuig, en wij ook. Na 1800 kilometer zijn we op weg naar huis, van het Canal Grande naar het Almeloos Kanaal. Nog steeds met een kop vol verwondering, wat maakt dit fietsen zo fijn? <\/p>\n

Eigenlijk kunnen we dat nog steeds niet benoemen. Het is iets met het tempo, zo snel gaat het allemaal niet, je voelt de langzame veranderingen in het landschap. Het zelf doen is fijn, het op eigen kracht de afstand overbruggen. Mensen ontmoeten. En het tentje mee is lekker, ’s ochtends alles weer in een vloeiend ritme oppakken en verder gaan. Natuurlijk is het ook de kick, we kunnen dit \u00e9cht, we fietsen naar Veneti\u00eb. En het samen delen is mooi, we genieten hier allebei van. Plus natuurlijk mijn uitzicht, dat blijft een pluspunt. Ondertussen snerpt onderweg in het vliegtuig achter ons onophoudelijk een vierjarige die bijna wint met kaarten. Wij hebben het over wat van die vakantiedingetjes die nog even in het blog ‘moeten’:<\/p>\n