{"id":5156,"date":"2024-08-09T19:15:38","date_gmt":"2024-08-09T17:15:38","guid":{"rendered":"https:\/\/wordpress.projectgoed.nl\/?p=5156"},"modified":"2025-08-29T18:50:34","modified_gmt":"2025-08-29T16:50:34","slug":"giraffe","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wordpress.projectgoed.nl\/?p=5156","title":{"rendered":"Giraffe"},"content":{"rendered":"\n

9 augustus, National Park Lake Mburo<\/em><\/p>\n\n\n\n

We gaan op fietssafari. Dit is waar we ons al in Nederland op verheugden, fietsen door een wildpark. Dit kan alleen in NP Lake Mburo omdat hier geen olifanten en leeuwen zijn. Toch is het niet de bedoeling dat je in je eentje gaat, je krijgt een ranger mee. Met een oude mountainbike en een AK47 op de schouder.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

We voelen ons een beetje verwend. We stoppen nog amper voor zebra\u2019s, al zijn overstekende zebra\u2019s natuurlijk altijd gaaf. Het geeft zebrapad weer een nieuwe betekenis. We volgen vooral de hoofdweg. En eigenlijk besluipt ons wat twijfel, zien we vandaag vooral beesten die we gisteren al wandelend ook gezien hebben?<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

We nemen een afslag en stoppen bij een waterpunt. We zijn niet de enige om te kijken naar de twee hippo\u2019s die in het water verkoeling zoeken. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Aan de overkant staat een schoolreisje dat zojuist uit de bus \u2018God is good\u2019 gestapt is. Ze staan keurig opgesteld langs het water en antwoorden in koor op de vragen die de ranger hen stelt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

We passeren drie buffels, verstoten mannetjes die steun bij elkaar zoeken. We passeren waterbok. We zien impala. Dan zien we in de struiken een giraffe staan. We laten de fiets achter en gaan kijken. Het is de kinderopvang van vandaag, een vrouwtje dat namens de groep voor twee babygirafjes zorgt. Bij de jongste van de twee is de navelstreng nog niet verdwenen. We staan erbij en we kijken ernaar.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

We fietsen verder. David, de ranger, wijst ons op een giraffe op een helling. Ook nu laten we de fiets gewoon achter en wandelen naar boven. Het voelt wel gek om zo te lopen in ons fietskloffie. Die ene giraffe is deel van een groep van zo\u2019n vijftien dieren. We wandelen ertussen. De beesten zijn wat onrustig en lopen door het struikgewas naar beneden. We lopen mee en stappen weer op de fiets.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dan zegt David ons door het platgetrapte gras te fietsen. We rijden op de fiets met de giraffen mee. Het is onbeschrijflijk. We rijden een stukje, we kijken, ze lopen door, we volgen. Dan hebben ze een plek die hen bevalt. Ze beginnen op het gemak te eten. Het geluid van de kauwende beesten. En wij staan er midden tussen. Het is fantastisch.<\/p>\n\n\n\n