7 maart Santander – Moalboal
We fietsen langs de kust naar het noorden. Dorpjes en zee wisselen elkaar af. Hadden we al gezegd hoe mooi de uitzichten over het water zijn? De zee is turquoise. In de verte zien we Negros. We hebben een flinke wind op kop.
Het zijn kleine rommelige dorpjes waar we doorheen rijden. Er wordt wat vis verkocht langs de weg. Er hangt een geur van houtskoolvuurtjes. Bij kleine winkeltjes hangt een wifi-automaat. Voor 5 peso krijg je toegang tot de hotspot.
Er zijn velden met vol hanen, met allemaal hun eigen schaduwplekje. En als we stoppen om wat te drinken hangt er een poster met ‘doping’ voor hanen, iets met cafeïne en ginseng. Hanengevechten zijn een serieuse zaak. Een paar dagen geleden vertelde een ober dat zijn moeder klaagt dat zijn vader haar minder knuffelt dan zijn hanen.
In Ginitilan is het feest. We hebben geen idee wat er gevierd wordt, maar het ziet er leuk uit met veel vlaggetjes. Het is nog zo rustig dat we langs de kraampjes van de braderie kunnen fietsen.
We passeren Beach Resort Amsterdam met een roodwitblauwe poort. We stoppen bij wat jochies die geeloranje vruchten verkopen. Het is cacao. Niet om zo te eten, maar gaaf voor een foto.
In Badiyan kun je canyoneeren. Langs de weg is het druk met mensen met fel gekleurde zwemvesten en helmen. Wij fietsen lekker door. Eindpunt vandaag is Maolboal. De hoofdstraat is een aaneengepakte streep mensen, restaurantjes en winkeltjes. We rijden nog even door, ons hotel is verderop, aan het strand.
