25 februari Siaton – Bawayan
We sjouwen onze bagage de 120 treden naar boven tot bij onze fietsen. Het was een gave plek met bamboe huisjes. Vanuit ons bed zagen we de zee en voelden we het briesje.
Gisteren hadden we een rustige dag. We hebben gesnorkeld tussen de guppies (die uit jouw aquarium, Hans, zwemmen hier gewoon in zee). En we hebben opnieuw gedoken. Heel relaxt met beter zicht dan in Anda. En verrassend zeekomkommers.
Nu stappen we weer op. We starten met wat klimmetjes, met een stukje van 17% zit de stemming er meteen goed in. Maar de rest vandaag belooft vlak te zijn. Het is al heet in de zon. We passeren wat stenenzuilen met een hek eromheen. Het is de ruïne van een oud klooster. Het spookt een non zonder gezicht. Niets gezien, die vindt het vast ook te warm.
Het is een mooie route. We passeren wat kleine dorpen. Hier halen ze de snelheid uit het verkeer met onverharde stukken weg. We komen langs drinkwaterpompen. Blijkbaar is in deze uithoek geen waterleiding. Zo aan het begin van de dag is het er druk. We passeren palmplantages en bananenplantages. En steeds weer zijn er doorkijkjes naar zee.
Het is ploeteren. De zon schijnt vol op onze rug, er is geen ontkomen aan. Het is dan ook niet erg als het dicht trekt en er een flinke bui los barst. We stoppen bij een bakker en wachten af.
Ineens heeft iedereen die langs loopt een paraplu. Met 10 minuten is het weer droog en een stuk aangenamer. We moeten nog een paar keer van de fiets om te schuilen en te eten.
Eindpunt van vandaag is een klein, lokaal resort aan het eind van een onverharde weg. Het ziet ernaar uit dat we de enige gasten zijn, tot de karaoke aangeslingerd wordt en de andere gasten de rest van de dag van zich doen horen.
