Lek

22 mei, Antalya – Ulupinar

We rijden Kaleiçi uit en hebben meteen een fietspad langs de boulevard. Het is mooi vlak fietsen. Bij de haven eindigt het pad. Als we verder willen rijden worden we terug gestuurd door de douane. Dus gaan we de snelweg D400 op. 

We hebben al snel weer genoeg van het razende verkeer. Carry heeft een mooi paadje langs het strand gevonden. Hier staat echter een slagboom voor en een mannetje dat meldt dat we aan de andere kant echt de snelweg niet meer op komen. Dus daar gaan we weer, de D400 op. 

Het is nog steeds redelijk vlak en wat mij betreft kun je dat niet genoeg waarderen. Dat is blijkbaar ook het idee van de wegbeheerder, die heeft daarom wat tunnels aangelegd. Volgens de borden is ook aan fietsers gedacht. Eerlijk gezegd ervaren wij dat anders. We moeten over een smalle stoep terwijl het verkeer vlak langs ons heen raast. Het geluid is verschrikkelijk en door de akoestiek komt het van alle kanten. Het enige dat werkt is strak voor je uitkijken en doortrappen. 

Zo gauw het kan gaan we van de grote weg af en rijden we verder over de Atatürk boulevard. Ook nu rijden we weer langs resorts en hotels. Ik vind deze beter ingepast in het groen dan die bij Antalya, maar je blijft je erover verbazen. Zo passeren we een hotel in de vorm van een metershoog cruiseschip dat in een zwembad ligt. Maar gekker dan het Orange county resort wordt het niet. Zou het een investering van het NS-pensioenfonds zijn? 

Nadeel van de resorts is dat het all-inclusives zijn. De gasten komen het terrein niet af om te eten. Dit levert ons een zoektocht op naar een plek om te lunchen. Wat opvalt is dat de borden hier in Russisch, Turks en Engels zijn.

In de loop van de middag wordt het rustiger op de weg. Dus beginnen we vol goede moed aan de laatste tunnel van vandaag, 1,3 kilometer lang. En nog voor ik halverwege ben begeeft mijn voorband het. Er zit niets anders op dan lopen.

Eigenlijk hadden we gepland vandaag te gaan kamperen. Maar er hangt onweer in de lucht en we willen nog wat verder fietsen. Zo eindigen we vandaag in een hotel voor wandelaars. Het ligt mooi in de bergen en aan een heel steil weggetje. 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *