27 mei Piraeus – Korinthe
We worden gewekt door de omroepinstallatie, die meldt dat we Piraeus naderen. We pakken onze spullen en kunnen bijna meteen doorlopen naar onze fietsen. Als we de kade opfietsen hebben we geen twijfel, een paar dagen Athene komt nog wel een keer, nu fietsen we door.
We rijden naar de andere kant van de haven en nemen het bootje naar Salamina. Hier stappen we weer op. Zo gauw we het dorp uitrijden rijden we langs de zee. Een passerende auto verrast ons, hij stopt en reikt ons een flesje ijswater aan.
Bij de eerste de beste helling merkt Carry dat zijn achterwiel nog niet 100% is. Hij doet zijn achterband er opnieuw in, maar dat is jammer genoeg niet de oorzaak. Wat wel prettig is, we hebben tegenwoordig een elektrisch fietspompje. Dat scheelt een boel gedoe!
De natuur is hier verder in het seizoen dan in Turkije, het gras langs de weg is al kurkdroog. Het onkruid ertussen bloeit nog volop. We rijden langs muren van bloeiende oleander. De kleuren van de bloeiende bougainville knallen eruit. En altijd is de zee wel ergens te zien.
We zijn niet de enigen die hier fietsen. In één dag zien we meer vakantiefietsers dan in de afgelopen maand bij elkaar. Bijzonder zijn de twee Noren, vlakbij Athene. Vier jaar geleden startten ze hun route vanuit Oslo naar Athene met het traject naar Kopenhagen. In de tussenliggende jaren deden ze elke jaar een stukje en dan nu dus bijna eindpunt Athene. Hun uitgangspunt was bijzonder, elke tien kilometer een biertje. Ik weet niet of dat letterlijk was of een gemiddelde, maar sowieso drinkt 60 kilometer per dag lekker door.
De route die we volgen is de Eurovélo 8. Onze eerste indruk vandaag is dat dit prima provinciale wegen zijn, die niet al te druk zijn. Al kan het je natuurlijk altijd gebeuren dat de weg is afgesloten. Zo vlak langs de zee passeren we ook de olieraffinaderijen en andere industrieel spul. Het zijn niet de mooiste stukken van de route.
Uiteindelijk passeren we het kanaal van Korinthe. Eind 19e eeuw is zo de vaarweg tussen Piraeus en de Ionische zee met 350 kilometer verkort. Je zou ook kunnen zeggen dat toen de Peloponnesos een eiland geworden is. De eerste plannen voor dit kanaal dateren overigens al uit de 7e eeuw vC. maar werden toen door het orakel van Delphi afgeraden. Als we eroverheen rijden maakt het niet zo veel indruk, het is een smalle, diepe bak water, waar op dit moment geen schip te zien is.
En in het hotel zeggen ze dat het uitzonderlijk warm is voor de tijd van het jaar. Wij vonden het wel lekker.