24 juni, Sibenik – Biograd na Moru
We stappen op tijd op. Het is nog even zoeken om de stad uit te komen. Mijn Garmin heeft het moeilijk in deze straatjes en prompt raak ik Carry kwijt. En daar begint voor hem het wachten van vandaag.
Ook vandaag rijden we een halve etappe, het is nog steeds te warm voor meer – in elk geval in mijn tempo.
Zo onderweg gaat er van alles door mijn hoofd. Vandaag spook ik over gravel rijden en onverhard fietsen. Van de verhalen die ik ken is de een nog enthousiaster dan het ander. Nou, laat ik maar eerlijk zijn, het is niet aan mij besteed. Ik ken de theorie, die wordt me ook meermaals uitgelegd, leg je handen losjes op het stuur, laat alles gewoon gaan, je fiets doet al het werk. Dat kan wel zo zijn. Ik vind het gedoe. Doe mij maar gewoon een verhard pad. Ik hou niet van los grind en van gestuiter over stenen.
Maar zo gaat het vandaag niet. We rijden grote stukken onverhard, of beter gezegd, een van ons rijdt lang en de ander wacht. Maar eerlijk is eerlijk, als het me lukt mijn blik van de weg los te rukken, zijn de uitzichten mooi. Maar wat een verademing als we weer terug zijn op de verharde weg, zeker als die klein en rustig is.
En dan arriveren we in Biograd, een klein kustplaatsje. We blijven een dagje voor we oversteken naar Pasman en in Zadar de boot pakken naar Pula.
