28 juni, Rovinjsko Selo – Novigrad
Na een klein stukje klimmen mogen we dalen. We rijden nog over de grote weg, achter me vormt zich een file. Ze blijven geduldig achter me, tot ik stop in een parkeerhaven om hen voorbij te laten.
We rijden door het bos. Aan de kraampjes langs de weg te zien moeten hier de truffels voor het oprapen zijn. In de diepte ligt de fjord Limskog. In mijn beleving heeft alleen Noorwegen fjorden, maar dit schijnt er ook een te zijn. Het bos eromheen ligt vol onverharde fietspaden. En eerlijk is eerlijk, het is prima fietsen in de schaduw op deze paden.
We rijden verder langs de kust. Het is een aaneenschakeling van campings, hotels en parken. Uiteindelijk hebben we het wel gezien en vluchten we naar de grote weg.
Het is snoeiheet, maar het vrijliggend fietspad rijdt gemakkelijk. En leve de bureaucratie, precies op de gemeentegrens houdt het op.
Eindpunt van vandaag is Novigrad. Dit klinkt alsof Tito zelf dit dorp gesticht heeft, maar niets is minder waar. Ook hier loopt de geschiedenis meer dan 2000 jaar terug tot de Illyriërs. Een paar honderd jaar later waren het de Grieken die het Neapolis, nieuwe stad, noemden en dat is het gebleven. De sfeer op de boulevard is al bijna Italiaans.
