10 juni, Berat – Elbasan
We vertrekken op tijd. We stoppen nog even voor een foto van Berat met mooi ochtendlicht. Buiten Berat passeren we een wijnhuis, nog voor negenen worden hier de eerste bussen toeristen al uitgeladen.
Rond Kuçova staan her en der ja-knikkers, ook vlakbij woonhuizen. Ze lijken niet te werken, maar het ruikt wel naar olie. Ik durf niet te denken hoe de bodem er hier uit ziet.
Midden in het dorp staat een koeltoren, als herinnering aan een roemrucht verleden? Het monument er naast is onleesbaar, maar het blaakt van ouderwets communisme.
Onze route voert door het binnenland. Waar het heuvelachtig is staat het vol olijven. Meer in het dal zien we vooral tuinbouw in plastic kassen. En af en toe heeft de tijd stil gestaan en passeren we paard en wagen.
We stoppen voor koffie. De hele tent zit vol mannen. Het schijnt dat de werkeloosheid in dit voormalig industriegebied hoog is, dus dat kan wat verklaren. Maar we zien sowieso buiten de steden heel weinig vrouwen op straat. Het voelt als een maatschappij van mannen. Dat wordt nog eens bevestigd als ik onvriendelijk nageroepen word door jongens op een terras.
Het is heet in de zon. Mijn Garmin op het stuur meldt dat het boven de 35 graden is. We rijden in een keer door naar Elbasan. Ons hotel staat aan de rand van het Kalajae Elbasanit. Het schijnt een vlaktekasteel te zijn. Ik zou het omschrijven als een Romeinse muur om een oude stadswijk. In vergelijking met Berat is het allemaal nog niet zo opgeknapt en toeristisch.
We lopen langs de Sint Mariakerk. Deze is al gesloten voor vandaag. Een mevrouw in het zwart komt op ons af. Ze blijkt de kosteres. Voor een kleine bijdrage doet ze de kerk open voor ons. Ze spreekt alleen Albanees maar weet heel precies duidelijk te maken wat er op de foto moet.
En ondertussen staat onze fiets op stand, in de kasteeltoren bij een 4e eeuws Romeins reliëf.
