12 juli, Neuburg a.d. Donau – Nördlingen
Meteen Neuburg uit rijden we langs de Donau. Hier heeft die ongeveer het formaat van het Zwarte Water. Het verbaast ons dat de route onder langs de dijk loopt, het pad op de kruin geeft een veel beter uitzicht.
We passeren wat dorpjes. Altijd staat er wel een barokke suikertaart met uitzicht over de omgeving. Is het geen kerk, dan is het een klooster. En allemaal even goed onderhouden. Het katholicisme heeft hier nog stevig voet aan de grond. En dan hebben we het nog niet over het aantal kruisbeelden langs de weg.
In Marxheim, een naam met associaties, geven verkeersbordjes de politieke verhoudingen weer, ‘Rechts geht vor Links’.
In Donauwörth stoppen we voor koffie en gebak. We moeten de taart tegen wespen verdedigen, ze zijn er vroeg bij dit jaar. Op weg naar Venetië schijnen we hier ook geweest te zijn. We draaien hier van de Donau af.
Vanaf hier rijden we vooral door agrarisch gebied. Er staat veel mais. Eigenlijk gek, hoeveel ruimte we inruimen voor het telen van koeienvoer. We rijden in de volle zon en het is flink warm. Met deze temperatuur vallen de hoogtemeters niet altijd mee.
De stadjes die we vanaf nu passeren maken deel uit van de Romantische Strasse. Deze route is in de jaren ‘50 bedacht met het idee om een reeks oude stadjes met stadsmuren, vakwerkhuizen, kastelen en kerken aan elkaar te verbinden. Ik associeer dat niet direct met romantiek, maar dat wat we tot nu toe gezien hebben is mooi.
