7 juli, Ainring – Prien am Chiemsee
Als we het dorp uit rijden is onze route afgesloten. Een wielrenner rijdt door, dus wij ook. Helaas worden we terug gestuurd en moeten we over de grote weg. Achter ons verdwijnen de toppen van de Alpen langzaam uit het zicht.
Hier zijn de heuvels glooiend en liggen de huizen verspreid. Aan de balkons hangen bakken felgekleurde geraniums en petunia’s. Tegen de huizen staan grote stapels brandhout. Er staan hoge meibomen met mooi geschilderde figuren. Regelmatig hangt er in de berm een Jezus aan het kruis. Hier lijkt de tijd te hebben stil gestaan.
We hebben flinke wind tegen. Dat is hard werken. Voor de temperatuur is die wind wel prettig. Het is rustig onderweg, we komen wat andere fietsers tegen. Het contrast met de Alpe-Adria is groot.
We rijden over een mooi vlak pad, om een steil paadje in het bos te vermijden. We zijn verbaasd dat het niet in een route is opgenomen. Maar dan is de weg afgesloten en moeten we terug. Het blijkt een gevangeniscomplex te zijn. De geschiedenis gaat lang terug, in de tweede wereldoorlog was het een werkkamp.
Eindpunt van vandaag is een camping bij de Chiemsee. Onze Nederlandse buren zijn hier ook met de fiets. Dat is leuk kletsen bij de tent. Minder gezellig zijn de naaktslakken die ik overal terug vind.
