29 juni, Novigrad – Lucija
Langzaamaan fietsen we Kroatië uit. We rijden door Umag, dat zich de deur van Istrië noemt. Die deur is dan bij deze dicht. Het is vrij vlak hier en we zien veel (elektrische) fietsen. Vakantiefietsers hebben we al een tijdje niet meer gezien.
Het mooiste van vandaag zijn de laatste twintig kilometer langs de Parenzana trail, een oud smalspoorlijntje, dat nu als fietspad in gebruik is. Het is mooi grind, en het pad loopt is als voor een trein naar beneden, met een mooi flauwe helling.
Het uitzicht over de zoutpannen van Piran is weids. De begroeiing geeft schaduw, er is niemand. Op deze manier kunnen we zelfs met deze temperatuur wel een dagje doorfietsen.
De grens met Slovenië is een kleine onderbreking van het pad. De gebouwen zijn nog uit de tijd van de grenscontroles. Nu is er niemand en kunnen we gewoon doorrijden.
Morgen rijden we naar Triest, we vinden het te warm om dat in één keer te doen. Dus als we een aardig hotel zien houden we het voor gezien voor vandaag. De tweede helft van de week wordt het minder warm, we kijken ernaar uit.
