27 juni, Pula – Rovinjsko Selo
Halverwege de nacht werden we wakker omdat de airco het niet deed. In een kamer direct onder het dak viel dat niet mee. Dus we stappen een beetje brak op de fiets. We willen nu gewoon weg uit de stad, we laten de lokale Romeinse geschiedenis voor wat het is. Gisteravond hebben we een rondje rond het kolossale amfitheater gedaan, ruim tweeduizend jaar geschiedenis mooi uitgelicht. De rest geloven we wel, al is het jammer van dat vloermozaïek.
Het fietsen gaat onverwacht soepel. De route is een bekende afwisseling van binnenwegen, kiezelstrandjes, het onvermijdelijke onverhard en wat corvé op de grote weg.
Langs het strand is het druk, iedereen wandelt op het fietspad op zoek naar een plekje. De geur van zonnebrand walmt je tegemoet. Het verwondert me hoeveel mensen uitgebreid liggen te zonnebaden. De kust van Istrië is toeristischer dan wat we tot nu toe gezien hebben. We rijden langs gigantische campings en de campers en caravans die ons passeren hebben nationaliteiten uit de hele EU.
We stoppen voor koffie. De ober heeft geen taart voor ons, maar brengt wel een extra glas limonade. Steeds weer zijn mensen hier in Kroatië aardig en behulpzaam.
Een groot deel van de route van vandaag is onverhard. Het gravel van Istrië is beduidend fijner dan dat van Dalmatië. Het is een soort champagne-gravel, iets grover dan dat wat je op de tennisbaan vindt. Dit is wel te doen. Dan kunnen we ook een beetje doorrijden en is het niet zo warm.
Al voor de lunch komen we aan bij ons apartement. Het is genoeg voor vandaag. Zo lang het zo heet is blijven we bij een aangepast programma. Dat geeft tijd voor andere dingen.
