23 juli, Lattrop-Breklenkamp – Zwolle
Met een beetje weemoed stappen we op de fiets. Het is echt de laatste dag vandaag. Het bordje zegt deze route niet naar huis nemen, het kanaal heet het Omleidingskanaal en de brug is afgesloten door het waterschap. Het maakt allemaal niet uit, linksom of rechtsom, we gaan naar huis.
Het is goed fietsen in Twente, net niet vlak, coulissenlandschap, mooie erven en opvallend veel horeca. Hier staan de koeien nog in de wei.
Langs het Geestersche Stroomkanaal rijden we naar de Engbertsdijksvenen. Het is een mooi beschut pad.
Vanaf hier rijden we door kaal ontginningslandschap. De wind komt van ver, de boerenerven zien er anders uit en koffie wordt alleen geschonken bij de benzinepomp. De tegenstelling landbouw-natuur is groot. Het paadje door het gebied van Natuurmonumenten is smal en mooi. Langzaamaan komen we in bekend gebied.
Bij Ommen zondigen we tegen de eerste wet van Carry om nooit over dezelfde weg terug te rijden. Alles voor een goede lunch.
En dan zijn het echt de laatste kilometers. We rijden Zwolle binnen en thuis wacht ons een warm welkom.
Het was een bijzondere reis, 86 dagen en 10 landen, bijna 4500 kilometer gefietst met zo’n 40.000 hoogtemeters. Zo veel mooie momenten onderweg, mooie gesprekken, fantastische uitzichten, stevig geploeter en fluitend trappen. Maar als altijd, zo fijn om dit samen te doen.
En nu? Nu wachten we op de ooievaar.
Welkom thuis. Ik heb meegenoten van jullie reis ‘naar huis’. En na de ooievaar en al jullie familie weer zien komen er vast wel meer reizen. Hartelijke groeten, ook van Jan.