Tag: 2026

Zaterdag 14 februari Cebu

Het goede antwoord op de vraag waar je fietstassen kunt vinden is natuurlijk Decathlon. In Cebu zijn er zelfs twee. Daar gaan we vanmiddag heen. We gaan nu eerst een rondje fietsen. Het boekje heeft een leuke route naar een uitzichtpunt. En inderdaad dat betekent klimmen. Gelukkig had ik me niet voorbereid want ik weet niet of ik er dan aan begonnen was. 

We rijden soepel de stad uit en nemen dan een afslag een klein weggetje in. Langs de kant staan kleine zelfgebouwde huisjes. Er lopen wat honden, ze hebben geen aandacht voor ons. Het wegdek is rampzalig. Ooit was het asfalt, nu zijn er wat resten asfalt met veel kuilen. De helling is steil. Dit wordt lopen.

Na een kilometer of 4 draaien we een wat grotere weg op. Hier is het meteen drukker en wat minder steil. We kruipen omhoog, ingehaald door brommers en auto’s. Af en toe komt ons een wielrenner tegemoet. De uitzichten worden steeds beter. 

Bij de koffie wordt ons ‘Happy Valentine’ gewenst. Het hele terras is al gedekt met rode tafelkleden en servetjes in hartvorm. Ook langs de weg zien we veel verkopers van bloemen en hartjes, alles voor Valentijn.

Het laatste stuk valt me zwaar. Carry rijdt alvast door. Hij belt om te zeggen dat hij boven is maar dat er geen goede plek om te eten is. Die top hou ik dan maar voor gezien. 

Naar beneden rijden we een mooi smal weggetje. Het daalt flink, mijn handen doen pijn van het remmen. Hier voelen we de tropen, flink veel begroeiing en af en toe een groepje huizen. 

Bij terugkomst in het hotel blijkt onze bagage opgedoken. Deze was achter gebleven in Amsterdam en is meegegeven met de vlucht van vandaag. We blijven toch maar een extra dag in Cebu om daar op te wachten. 

13 februari Cebu

We beginnen de dag goed met het in elkaar zetten van de fietsen. Gelukkig hebben ze de reis goed doorstaan. Net als we hiermee bezig zijn komt de Italiaanse eigenaar van het hotel voorbij. Hij verwondert zich over het weer, deze miezer en kou zijn niet gebruikelijk in februari.

Onze volgende stap is een nieuwe simkaart. Door het drukke autoverkeer wandelen we naar de dichtsbijzijnde mall. Voor 15 euro hebben we allebei 30GB en een lokaal nummer. 

Wat verderop zit een warenhuis, een soort lokale V&D. We gaan helemaal los, van zonnebrand tot slippers en badpak, tandpasta, korte broek en tshirts. Alles wat in onze verloren tassen zit vervangen we. Het wordt duidelijk dat wij echt andere afmetingen hebben als de gemiddelde Filipino. Alleen de heel grote maten passen. Eerlijk gezegd denk ik dat ik ben uitgekomen bij herenslippers. De grootste uitdaging krijgen we nog, hoe nemen we alles mee op de fiets?

11/12 februari Haarlemmermeer – Cebu

Na een nachtje hotel in de Haarlemmermeer starten we de dag op de fiets. Tussen alle parkeerplaatsen en autowegen ligt een prima fietspad. Het is miezerig en koud. Carry heeft zelfs een regenbroek aan. We zijn mooi op tijd. Het inchecken gaat vlot en tegen 11 uur vliegen we. 

Het tijdsverschil met overstap Taipei is 7 uur. Daarom gaat bijna de hele vlucht het licht uit. We hebben geen idee meer van de tijd. In het donker zien we de lichtjes van Delhi onder ons. We zien andere grote steden met namen waar we nog nooit van gehoord hebben. Het is te donker om de Mount Everest te zien. We dommelen wat, we kijken een film en we zitten onze tijd uit. 

In Taipé is de dag net begonnen. We dwalen wat rond op het vliegveld. Tijdens onze sanitaire stop zit ik op een verwarmde bril. We eten een prima soepje, maar hebben amper idee wat we besteld hebben.

Een stukje vliegen, een laatste dutje en dan zijn we eindelijk in Cebu. De rij voor de douane is eindeloos. Als we een foto maken worden we door een official terecht gewezen, foto’s zijn absoluut niet toegestaan. Tegen de tijd dat we onze stempels binnen hebben staan de fietsdozen al te wachten. Jammer genoeg zijn onze fietstassen ergens onderweg achtergebleven.