Kleine lettertjes

Een grote reis begint met kleine lettertjes…

We hebben een doorlopende reisverzekering, dus alles geregeld. Alleen is deze begin dit jaar overgenomen. Apeldoorn gaf de verzekering dat de polisvoorwaarden zoveel mogelijk gelijk waren gebleven. Heel toevallig kijk ik ze toch even door. Wat blijkt, de verzekerde periode is terug gebracht van 180 dagen dagen aaneengesloten naar 60 dagen. Even Apeldoorn bellen, wij gaan tenslotte drie maanden aaneengesloten op reis. Gelukkig kunnen de polisvoorwaarden zonder problemen worden aangepast. Kosten voor deze aanpassing: bijna €100/jaar, meer dan een verdubbeling van de premie. Leuker kunnen ze het niet maken in Apeldoorn.

En dan het visum. Voor Indonesië moeten we een visum aanvragen omdat we langer dan 28 dagen blijven. Alle formulieren ingevuld, bijlagen toegevoegd. Een hele klus. Voor de zekerheid alles drie keer gecheckt. Data kloppen, namen kloppen, bijlagen zijn compleet. Niets kan meer fout gaan, dachten wij. De ambassade dacht daar anders over. Wat ontbrak was een accent op de e van José. Voor degenen die het niet wisten: Marjan heet voluit Maria Annet José. En oja, die 0 in het paspoortnummer van Carry was toch een O, of juist andersom. In elk geval moest dat ook anders.     Het goede nieuws is dat de Visa zijn afgegeven en onderweg zijn naar Zwolle.

We gaan het echt doen!

Zo’n idee dat langzaamaan groeit, zullen we gaan fietsen in Zuidoost-Azië?  Past het met werk? Hebben we tijd? Durven we het aan? En hoe lang dan? Nou, we hebben de knoop door gehakt, we gaan het doen. Niet wachten tot ooit, maar gewoon nu.

Nog gekeken naar klimaat. Route aangepast. Nee, toch geen Zuid-Amerika, dat komt nog wel een keer. Azië wordt het, en nog even bij Lotte langs.

Het werk is (bijna) klaar, de tickets zijn gekocht, de fietsen hebben een extra beurt gehad, de visa zijn aangevraagd en we moeten het huis nog opruimen, maar we gaan het doen! Indonesië en Myanmar. Drie maanden.