Onze eerste nacht onderweg. Een mooie Airbnb in Amsterdam, 20 hoog. Ruime kamer, fantastisch uitzicht, aardige gastvrouw. Inclusief diner in goed gezelschap en een vers ontbijt. Op loopafstand van station Lelylaan, dus snel en makkelijk naar Schiphol.
Natuurlijk ook met een fietsenstalling op niveau – aan het voeteneinde van het bed.
Dankjewel, Hester!
Midden in de voorbereidingen valt het me op dat deze periode wemelt van de drieletterwoorden. APK was de makkelijkste. Tuurlijk een APK voor mijn fiets: nieuwe olie voor de riem, alles even afstellen en de goedkeurende blik van de fietsenmaker: ‘Je kan weg hoor’. En ook van de kapper een APK. Ik had verteld dat ik lang wegga en de kapster stond op het punt de zaak te sluiten om ziek naar huis te gaan, maar ze had op me gewacht. Ook van de dermatoloog een APK: ‘Het gaat goed met je oog, gewoon gaan!’
Dan de GGD, da’s andere koek. ‘Kijk uit voor muggen. Muggen overdag zorgen voor knokkelkoorts. Muggen in de avond zorgen voor malaria. Muggeneitjes zorgen voor larven in het wasgoed. En oja, honden zorgen voor rabiës, net als apen en vleermuizen. En natuurlijk mag je niet zwemmen in zoet water vanwege bilharzia. Kijken jullie ook uit voor slangen in de berm? Maar verder, leuke reis die jullie gaan maken, veel plezier!’
Ondertussen is Carry druk met de GPS. De route wordt in de Garmin gezet. Hij heeft er ook hoogtemeters bij geplakt. Een goede aanvulling op de omschrijving van de route, al is die ook heel romantisch met opmerkingen als ‘bij km 20,6 staat een kleine moskee’, ‘bij de witte stupa linksaf’ en heel praktisch ’52,2 dorp met fietsenmakers’.
En het beste drieletterwoord van de afgelopen weken is LOL. De voorpret van de voorbereiding. Het afronden van activiteiten. Nog even een rondje fietsen. Met vrienden en familie nog even bijpraten en lekker eten & drinken.
Voorpret!
Een grote reis begint met kleine lettertjes…
We hebben een doorlopende reisverzekering, dus alles geregeld. Alleen is deze begin dit jaar overgenomen. Apeldoorn gaf de verzekering dat de polisvoorwaarden zoveel mogelijk gelijk waren gebleven. Heel toevallig kijk ik ze toch even door. Wat blijkt, de verzekerde periode is terug gebracht van 180 dagen dagen aaneengesloten naar 60 dagen. Even Apeldoorn bellen, wij gaan tenslotte drie maanden aaneengesloten op reis. Gelukkig kunnen de polisvoorwaarden zonder problemen worden aangepast. Kosten voor deze aanpassing: bijna €100/jaar, meer dan een verdubbeling van de premie. Leuker kunnen ze het niet maken in Apeldoorn.
En dan het visum. Voor Indonesië moeten we een visum aanvragen omdat we langer dan 28 dagen blijven. Alle formulieren ingevuld, bijlagen toegevoegd. Een hele klus. Voor de zekerheid alles drie keer gecheckt. Data kloppen, namen kloppen, bijlagen zijn compleet. Niets kan meer fout gaan, dachten wij. De ambassade dacht daar anders over. Wat ontbrak was een accent op de e van José. Voor degenen die het niet wisten: Marjan heet voluit Maria Annet José. En oja, die 0 in het paspoortnummer van Carry was toch een O, of juist andersom. In elk geval moest dat ook anders. Het goede nieuws is dat de Visa zijn afgegeven en onderweg zijn naar Zwolle.
Zo’n idee dat langzaamaan groeit, zullen we gaan fietsen in Zuidoost-Azië? Past het met werk? Hebben we tijd? Durven we het aan? En hoe lang dan? Nou, we hebben de knoop door gehakt, we gaan het doen. Niet wachten tot ooit, maar gewoon nu.
Nog gekeken naar klimaat. Route aangepast. Nee, toch geen Zuid-Amerika, dat komt nog wel een keer. Azië wordt het, en nog even bij Lotte langs.
Het werk is (bijna) klaar, de tickets zijn gekocht, de fietsen hebben een extra beurt gehad, de visa zijn aangevraagd en we moeten het huis nog opruimen, maar we gaan het doen! Indonesië en Myanmar. Drie maanden.